Plastics Europe: wzrost produkcji cyrkularnej spadł z 13,6% do 1,2%

// Spis treści

Plastics Europe, organizacja europejskich producentów tworzyw, opublikowała 19 maja 2026 roku raport „The Circular Economy for Plastics”. To wydawany co dwa lata przegląd europejskiego systemu tworzyw. Tegoroczna edycja obejmuje lata 2022–2024. Przynosi jedną liczbę, która tłumaczy większość tego, co dzieje się dziś na rynku recyklatu. Roczny wzrost produkcji cyrkularnej spadł z 13,6 proc. w 2022 roku do 1,2 proc. w 2024 roku. Nie chodzi o spadek produkcji — ta wciąż rośnie. Chodzi o to, że praktycznie przestała rosnąć.

Cztery liczby z raportu

Raport używa pojęcia „produkcja cyrkularna”. Obejmuje ono recyklat mechaniczny, recyklat chemiczny oraz tworzywa pochodzenia biologicznego. W 2024 roku produkcja cyrkularna wyniosła 8,7 mln ton. To 15,8 proc. całej produkcji tworzyw w Europie. Brzmi przyzwoicie — do momentu, gdy spojrzysz na dynamikę.

• 13,6 proc. → 1,2 proc. — tak spadł roczny wzrost produkcji cyrkularnej między 2022 a 2024 rokiem.
• 8,7 mln ton — wolumen produkcji cyrkularnej w Europie, 15,8 proc. produkcji ogółem.
• 19 proc. — tyle popytu europejskich przetwórców na tworzywa cyrkularne pokrywa import.
• 12,4 proc. — tyle zebranych w Europie odpadów tworzyw poddano recyklingowi poza Europą.

Dwie ostatnie liczby czyta się razem. Europa wywozi część własnego surowca do przetworzenia gdzie indziej. Jednocześnie sprowadza z zewnątrz co piątą tonę recyklatu dla swoich przetwórców. To nie jest obieg zamknięty. To obieg z dwiema dziurami, każdą w innym kierunku.

Dlaczego hamuje akurat teraz

Plastics Europe wiąże spowolnienie z kryzysem konkurencyjności europejskiego przemysłu tworzyw. Prezes organizacji Rob Ingram ujął to zwięźle: europejscy producenci tworzyw są w trybie przetrwania.

Z perspektywy kupującego mechanizm wygląda tak. Recyklat konkuruje cenowo z polimerem pierwotnym. Polimer pierwotny jest dziś tani, bo petrochemia produkuje go w nadmiarze. Recyklat traci więc przewagę, którą miałby przy drogim surowcu kopalnym. Marża recyklera się kurczy. Inwestycje w nowe moce się odsuwają. Część istniejących instalacji wypada z rynku. Efektem jest właśnie ten 1,2 proc.

Regulacja miała domknąć tę lukę popytem. PPWR — unijne rozporządzenie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych — obowiązuje od 12 sierpnia 2026. Wprowadza obowiązkowe udziały recyklatu od 2030 roku. Butelki z PET: 30 proc. Inne opakowania kontaktu z żywnością głównie z PET: 30 proc. Opakowania kontaktu z żywnością z pozostałych tworzyw: 10 proc. Kłopot leży w przesunięciu w czasie. Obowiązek startuje w 2030 roku, ale decyzje o inwestycjach w potrzebne moce musiałyby zapadać teraz.

Co to znaczy dla planowania zakupów

Z tych danych da się wyciągnąć trzy praktyczne wnioski. Bez wróżenia z fusów.

Po pierwsze, dostępność będzie ważniejsza od ceny. Produkcja cyrkularna rośnie o 1,2 proc. rocznie, a cele regulacyjne skaczą w 2030 roku. Wąskim gardłem stanie się więc wolumen, nie stawka. Wieloletni kontrakt z gwarancją ilości jest dziś wart więcej niż kilka procent wynegocjowanego rabatu.

Po drugie, import nie jest rezerwą awaryjną. Już teraz pokrywa 19 proc. popytu przetwórców, więc jest wliczony w bilans. Łatwo dostępny surowiec spoza Europy został w dużej mierze skonsumowany. Założenie „w razie problemów dokupimy z Azji” przestało być prawdziwe.

Po trzecie, odróżniaj moce deklarowane od uruchomionych. Zapowiedzi inwestycji w recykling są w Europie liczne. Realizacje — znacznie rzadsze. Przy ocenie dostawcy pytanie „ile ton faktycznie wyprodukowaliście w ubiegłym roku” mówi więcej niż prezentacja planowanej rozbudowy.

Czego raport nie mówi

Dane obejmują lata 2022–2024. Nie uwzględniają więc ani wejścia PPWR, ani zakazu eksportu odpadów tworzyw poza OECD. Zakaz zacznie obowiązywać 21 listopada 2026. Obie zmiany przesuwają bilans. Ich efekt zobaczymy dopiero w kolejnej edycji raportu. Nie traktuj więc 1,2 proc. jako prognozy. To zdjęcie stanu sprzed regulacyjnego przełomu, a nie zapowiedź tego, co po nim.

To rozróżnienie przydaje się też w rozmowach z zarządem. Liczba 1,2 proc. dobrze uzasadnia decyzję o zabezpieczeniu wolumenów. Ale użyta jako argument „recykling w Europie się nie udał” byłaby nadinterpretacją. Dane kończą się na 2024 roku.

Często zadawane pytania

Przeczytaj też

• Recyklat pokonsumencki (PCR) — co to jest i jak powstaje rPET, rHDPE, rPP
• ROP 2026 — stawki dla producentów FMCG i co oznaczają dla opakowań rPET
• Chemical recycling w Europie — mapa pilotów i zakładów komercyjnych

Źródło: Plastics Europe, „The Circular Economy for Plastics — A European Analysis 2026″, publikacja 19 maja 2026, dane za lata 2022–2024.